Sofia Schilder (18) steelt de show op de Weissensee en krijgt van alle kanten applaus

Ze haalde niet de eindstreep van de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee. Toch was Sofia Schilder de ster van de show op het Oostenrijkse bergmeer.

Ontspannen gleed Sofia Schilder door de haag van mensen in de finishstraat op de Weissensee. Ze had de strijd gestaakt, ging zich afmelden. Uitvaller nummer 34. Doorgaans verlaten die anoniem het strijdtoneel, maar niet de schaatsster uit Hoogwoud.

Het applaus klonk van alle kanten als waardering voor een buitengewone prestatie. Begrijpelijk. Iedereen had urenlang met verwondering gekeken naar dat jonge meisje, nog geen twee weken achttien jaar. Bijna 150 kilometer lang had ze het beeld van de koers bepaald met een gedurfde ontsnapping, waarbij ze bijna veertien minuten voorsprong nam.

Al die echte liefhebbers wisten natuurlijk heel goed dat de missie van Schilder een kansloze was. Niemand kan bijna vanaf de start wegrijden en dan tweehonderd kilometer uit de greep van het peloton blijven. Ook Sofia Schilder niet. Maar ze hóópten het wel. Omdat de West-Friezin het lef toonde om aan te vallen, waar de erkende toppers zich verstopten in een tempoloos geschuifel dat louter tot verveling aan de kant leidde.

Schilder deed wat ze het liefste doet: aanvallen. Ze kreeg Susanne Prins, ploeggenote bij Renault Van Ramshorst, en Kaat van Steekelenburg mee. Die twee vielen uiteindelijk terug, waarna Schilder alleen overbleef. ,,Ik voelde me heel lang heel goed’’, vertelde Schilder. Ze dacht niet direct aan winnen, ,,maar ik wilde er wel vol voor gaan.’’ Daarom koos ze er ook voor alleen door te rijden. ,,Ik had door dat die andere meiden er minder goed bij zaten dan ik. Als ze overnamen voor een kopbeurt vielen we te veel stil. Daarom moest ik alleen door, dat kreeg ik ook mee vanaf de kant.’’

Ererondje
Ze hield het bizar lang vol, tot ze uiteindelijk werd opgeslokt door het peloton. ,,Die laatste kilometers waren prachtig. Iedereen klapte. Het voelde als een ererondje.’’ Geen spoortje teleurstelling bij de Hoogwoudse. ,,Nee, absoluut niet. Ik ben heel blij en trots op wat ik heb laten zien. Strijdend ten onder.’’

Schilder is op zoek naar een nieuwe ploeg en bewees zichzelf een enorme dienst. Zó jong al zóveel potentie en zó’n instelling. Voor zo’n rijdster staan de ploegen straks in de rij.